ยินดีด้วย..(หรือเปล่า)

7 ปีแล้ว

..ไม่มีอะไร ..

คือจะบอกว่าทำงานมาครบ 7 ปีเต็มในเดือนนี้เท่านั้น

ขอบคุณแม่ที่พร่ำสอนอยู่เสมอว่า...

อยู่บ้าน(นอก)เรานี่แหละดีแล้ว

อากาศดี รถไม่ติด ผู้คนเป็นมิตร (กับสิ่งแวดล้อม)

ขอบคุณคำขู่ (หรือเปล่า) ของแม่

ที่ขู่อยู่เสมอว่า...อยากไปทำงานที่ไหนก็ไป

แม่จะอยู่บ้าน อยู่คนเดียวก็ได้!!

โถๆๆ แม่จ๋า แม่เล่นพูดอย่างนี้ลูกจะทิ้งแม่ให้อยู่คนเดียวได้อย่างไร

..หัวใจนู๋ทั้งดวงนู๋ยกให้แม่ไปหมดแหละ....

ไม่ต้องกลัวว่าจะมีใครมาแย่งความรักจากแม่ไปหรอก....

ก็นู๋ยังโสดอยู่นินาใครมันจะมาแย่งไปละ ฮ่าฮ่า

ในเมื่อเรามีกันแค่สองคนแค่นี้

ถ้านู๋ไม่ดูแลแล้วใครจะดูแลแม่หล่ะ (ออกแนวกตัญญูนะเนี่ย)

ก็สรุปว่า กินกันเท่าที่ (เงินเดือนลูกจ้าง) มี

ต้นเดือนอาหารอาจจะอย่างหรู

(อะไรคือหรู? ไส้กรอกมินิคอกเทลในเซเว่นเฟ้ย ..

เนี่ยหรูแล้ว ฮ่าฮ่า ถุงนึง 36 บาทแล้วน๊า แพงอ่ะๆ)

..แหมๆ อย่าคิดว่าเป็นโออิชิ ฟูจิ สเต็ก หรืออาหารเหลา..

อยู่ตามแนวตะเข็บชายแดนขนาดนี้

....

ไม่มีอ่ะค่ะ

....

แค่มีเซเว่นอีเลฟเว่นเนี่ยก็ดีใจตายแล้ว

(ตอนนี้มี 2 สาขาแล้วนะ ขอบอกๆ)

ส่วนปลายเดือนก็มีกินหยวกกินรำกันบ้างตามอัตภาพ ..

น่าสงสารมั๊ย ส้มจังน่าสงสารมั๊ย

(รับส้มจังเพิ่มสักคนมั๊ยคะ ฮ่าฮ่า)

จะได้บรรจุมั๊ย?? (วัดไหนหล่ะ)

รอมานานแล้วนะจ๊ะ ...

กับสถานะ "พนักงาน" เนี่ย

ส้มจังยังเป็นแค่ลูกจ้างชั่วคราว (ไม่ค้างคืน ไม่ชอบ) เท่านั้น

ปีที่แล้วเค้าเปิดสอบครั้งหนึ่ง ..

โอ้พระเจ้า ดีใจมากมาย

วุฒิส้มจังสมัครได้ด้วย มีเปิดมีเปิด

ตื่นเต้นๆ

ปกติจะเปิดแต่ วิศวะ สถาปัตย์ บัญชี

ส้มจังก็แห้วปายยสมัครไม่ได้วุฒิไม่ตรง

(รู้งี้กัดฟันเรียนบัญชีก็ดีแล้ว)

แล้วผลออกมาก็คือ ส้มจังไม่ผ่านด่าน แอพริจูดเทส

(โง่มากมาย)

ทำให้รู้ตัวว่า "กรูก็ไม่ได้เก่งอะไรเล้ยยย"

ทุกวันนี้ เห็นน้องๆ มาทดลองงานกันแล้วสามเดือนก็บรรจุ

เห็นแล้วนึกสมเพชตัวเอง

แก่จนจะเกษียณอยู่แล้ว (เว่อร์ไปมั๊ย)

กุก็ยังเป็นแค่ลูกจ้างอยู่นั่นแหละ

ก็ในเมื่อสอบแข่งกับเขาไม่ได้

(เอาแค่ 200 กว่าอัตรา คนสมัครเป็นหมื่น)

มันก็ต้องรอปาฎิหาริย์..

...

ปาฎิหาริย์เริ่มมีจริง

...

มีข่าวมาว่าเค้าจะบรรจุลูกจ้างที่มีอายุงาน สิบปีขึ้นไป

(โอ้ จอร์จ หงำเหงือกแล้วนะนั่น)

ส้มจังคิดในใจ "จะมีใครทนถึงสิบปีบ้างมั๊ยน๊า"

ส้มจังทำมาเจ็ดปียังว่านาน

แต่มีคนที่รักทนรักนานกว่าส้มจังถึงสิบหกปีก็ยังมี

(เอ่อ ส้มจังอยากรู้ตอนนี้พี่อายุเท่าไรคะ)

ไม่เป็นไร อายุงานสิบปีขึ้นไปถึงจะบรรจุให้ สู้ๆๆ

อีกสามปี จะถึงตาส้มจังแล้ว สู้เค้าๆ

ไม่นาน.. ได้ข่าวรอบสอง ..

เค้าลดอายุงาน

...

บรรจุเจ็ดปีขึ้นไป ..

....

....

อ่าาา..รีบนับอายุงานตัวเองในใจ

เจ็ดปีๆ ปีนี้ก็ปีที่เจ็ด (เจ็ดปีเต็มในเดือน ก.ค.)

...

...

ลุ้นๆๆ

......

..

หวังไว้ว่า "นู๋จะได้เป็นพนักงานแล้ว"

ชอตถัดไปคิดข้ามไปว่า

ได้บรรจุเป็นพนักงานเมื่อไรจะซื้อรถยนต์ให้แม่นั่งเสียที

(เงินเดือนลูกจ้างไม่พอผ่อนค่างวด 55++)

..

..

ความฝันสะดุด โลกหยุดหมุนไปสามวิ

(เพื่อไว้อาลัยแก่ส้มจัง)

..

..

เมื่อหัวหน้ามาบอกว่า "ปีนี้แกแห้วปาย"

..

ส้มจังเริ่มมีอาการ

..

..

..

เห็นหน้าหัวหน้าไม่ชัด

..

พยายามมองแล้วมองอีกก็ยังไม่ชัดซักที

..

เอ.. ตาเราเป็นอะไรไป

..

..สายตาสั้นเหรอ ..

..

หรือสายตายาว

..

ทำไมมันมองไม่ชัด ?..

..

ทำไมสายตามันเพิ่งจะมาสั้นฟระ

เป็นอะไร?

..

นี่ตาเราเป็นอะไร?

..

อ๋อออ

..

น้ำตามันกลบตาหน่ะ !

เขื่อนแตกค่ะ..ล้นออกหมดเลย

..

แล้วมันก็ไม่หยุดง่ายๆ ซะด้วย

..

ร้องไห้ไปสามวัน

..

แล้วก็ไม่รู้เป็นอะไร

..

เห็นหน้าหัวหน้าที่ไร น้ำตาไหลทุกที (โรคจิต)

..

จนหัวหน้ารำคาญ

"แกจะร้องทำไม ปีหน้าเค้าก็บรรจุให้เอง"

ส้มจัง "พอถึงปีหน้า เค้าก็ยกเลิกคำสั่งนี้ไงคะ"

..

หลังจากสามวันผ่านไป

เจอพี่ที (ชื่อสมมติจ้า) "ส้มจัง ไม่คิดอะไรใช่ป่ะ"

"คิดอะไรพี่" ส้มจังงง

"ก็ที่ปีนี้ไม่ได้บรรจุไง"

ส้มจังทำหน้ายิ้มกลบเกลื่อน

"อ๋อ ไม่เป็นไรหรอกพี่ ก็อายุงานนู๋มันไม่ถึงอ่ะ"

(จริงๆ แล้วกรูร้องไห้ไปสามวันแล้ว)

"อืม เดี๋ยวปีหน้าส้มจังมาวินเลยไง คนเดียวเลย"

"อ๋อพี่ พอปีหน้าปุ๊บเค้าก็ยกเลิกไม่บรรจุไปแล้ว"

พี่ทีหัวเราะ "ฮ่าฮ่าฮ่า"

(แต่ส้มจังหงอยแดรกในใจ..ชีวิตหนอชีวิตกรู)

..

อายุงานขาดไปสามเดือนนับจากวันปิดบัญชี (ฮ่าฮ่าฮ่า)

ทำไมรีบตัดบัญชีห๋า..

รอส้มจังก่อนก็ไม่ได้

..

..

หลังจากทำใจได้แล้ว..

กลับมาที่โหมดชีวิตประจำวันลูกจ้างตามปกติ

..

..

สองวันที่แล้ว ..

ตอนขับรถกลับไปทำงานช่วงหลังเที่ยง

ป้าคนหนึ่งทักเสียงดังเลย "ส้มจัง ดีใจด้วย"

ส้มจังงงไป 1วิ ..ดีใจอะไรกะกุหว๋าา??

"ดีใจอะไรคะป้า"

"ได้ข่าวมาว่าจะได้บรรจุนิ ดีใจด้วยๆ"

ส้มจังวางหน้ามะถูกค่ะ

(ในใจอยากจะร้องไห้อีกรอบ)

ปากก็ได้แต่ตะโกนตอบไปว่า "อ๋อ ค่ะ ขอบคุณค่ะ"

แล้วก็ขับรถเลยไปทำงานอย่าง งง งง

ป้าแกจะรู้มั๊ยเนี่ย ว่าส้มจังกินแห้วอยู่..

..

ป้าแกดีใจกะส้มจังเร็วไปป่าวเนี่ย??

..

ป้าคะ..ปีหน้านู้นนน

ส้มจังถึงจะได้บรรจุนะคะป้า

..

ปล. ผู้ว่าขาาาา (ไม่ใช่ผู้ว่า กทม. เน้อ)

ขอความกรุณาอย่าเพิ่งยกเลิกคำสั่งนี้นะคะปีหน้าถึงคิวส้มจังแล้ว

ขอให้ลูกกตัญญูแบบส้มจังได้บรรจุก่อนนะคะ

ทุกวันนี้ส้มจังทำงานหนักเพื่อองค์กรโดยเฉพาะเลยนะคะ

(และเพื่อแม่นู๋ด้วย)

สงสารนู๋ด้วยเถอะค่ะ

(กระซิกกระซิก)
..

..

..

หมาเห่าเครื่องบิน - LoSo